Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους του Spice, μιάς και αυτός επιστρέφει με νέα τραγούδια. Υποδεχθείτε και πάλι τον Spice, μια μεγάλη προσωπικότητα του χώρου, που ποτέ όμως δεν περιορίσθηκε από κάποια ταμπέλα, από κάποια νόρμα. Διότι μεγαλούργησε με τους Spiritual Beggars, πολλοί όμως τον αποθέωσαν ως frontman των thrashers Kayser! Μιλάμε για έναν μουσικό, με ποικίλες επιρροές, τις οποίες δε φοβάται να εκφράσει στα τραγούδια, που συνθέτει. Και συνθέτει με απίστευτη συχνότητα ο μπαγάσας! Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, έχει ήδη κυκλοφορήσει το νέο πόνημα του Spice, υπό την σκέπη των My Regime αυτή τη φορά. Το "Dogma" album τους είναι άλλο ένα thrash metal ολοκαύτωμα, ένα υπερηχητικό album, που έκανε πάλι το Myth of Rock να ψάξει τον Spice και να μιλήσει μαζί του. Καλωσήρθατε στο καθεστώς του Spice!

από τον Αντώνη Μαντζαβίνο

Καλημέρα Spice, τι κάνεις;

Καλημέρα Ελλάδα! Μόλις έφτιαξα τον πρωϊνό μου καφέ! Είμαι λίγο κουρασμένος, αλλά OK. Έκανα πρόβες το Σάββατο με την μπάντα μου, τους My Regime, όλα καλά. Απλά παίξαμε μαζί και οι τέσσερις, δεν έχουμε κάποια συναυλία σχεδιασμένη, αλλά θα θέλαμε πολύ να παίξουμε το νέο υλικό σύντομα.

Θα ήθελα να μας πεις δύο λόγια για τη νέα σου μπάντα.

Οι My Regime δεν ήταν να γίνουν κανονική μπάντα εξ’ αρχής. Είχα δύο - τρία τραγούδια έτοιμα στο μυαλό μου, ρώτησα, λοιπόν, τον Ruben (drums), προκειμένου να τα ηχογραφήσουμε σε demo μορφή στο studio. Και μετά σκέφτηκα και του είπα «δεν κάνουμε έναν κανονικό δίσκο;!», είπε αμέσως ναι, και το αποτέλεσμα αυτού ήταν να ηχογραφήσουμε τριάντα τραγούδια! Πήρα τηλέφωνο τη Scarlet Records και τους ρώτησα αν μπορούσαμε να βγάλουμε το δίσκο. Συμφώνησαν, αμέσως, οπότε έπρεπε άμεσα να σχηματιστεί η μπάντα. Έτσι, πήρα τηλέφωνο τον παλιό μου φίλο Alexander “Saso” Sekulowski (ex - Mushroom River Band),  αν θα τον ενδιέφερε να παίξει μπάσο …

Δε νομίζω ότι το σκέφτηκε για πάρα πολύ ώρα … χαχα!

Χαχα, ναι, απάντησε «Χμμ.. Μπορώ να προσπαθήσω!» (γέλια). Έπρεπε, λοιπόν, να μάθει τα τραγούδια μέσα σε δέκα ημέρες. Ξεκινήσαμε πρόβες πολύ εντατικά, παρόλο που ο Saso είχε να παίξει μουσική εδώ και δύο χρόνια … Το άλλο μέλος, είναι η προσθήκη της τελευταίας στιγμής που λέμε, last minute call. Χρειαζόμασταν ούτως ή άλλως δεύτερο κιθαρίστα για αυτό το υλικό, οπότε ο Ruben μου είπε ότι ξέρει έναν τύπο από τον παιδικό σταθμό (!), στον οποίο ο ίδιος εργάζεται, του τηλεφώνησε, ήρθε στο studio, και όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Βοήθησε, επίσης, ότι μένει στο Växjö, πολύ κοντά από εκεί που μένουμε εμείς, οπότε και αυτό ήταν σημαντικό. Όταν ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του δίσκου, τότε ήταν που πραγματικά γίναμε κανονική μπάντα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο (σ.σ.: ο Spice αναφέρεται στο Σαββατοκύριακο 27-28 Αυγούστου) κάναμε το πρώτο «κανονικό», ας το πούμε, προβάρισμα σαν κανονική μπάντα. Άρα η μπάντα αρχικά ξεκίνησε ως solo, αφού εγώ είχα γράψει όλα τα τραγούδια και δεν υπήρχε κάποιο άλλο μέλος, αλλά σιγά - σιγά έγιναν αυτές οι προσθήκες, που προανέφερα.

Μπορείς να μας πεις κάποιες λεπτομέρειες/πληροφορίες για το όνομα της μπάντας, αλλά και για το όνομα του δίσκου;

Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται σε διάφορα “regimes” (καθεστώτα), που υπάρχουν, και στα διάφορα “dogmas” (θρησκευτικά και μη), που επιβάλλονται στις κοινωνίες.  Ήθελα να κάνω το δικό μου μουσικό «καθεστώς» (“My Regime”), μεταφορικά μιλώντας πάντα.

Τι πιστεύεις ότι χρειάζονται οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τη σημερινή εποχή, και τι πιστεύεις ότι λείπει;

Χρειάζονται κοινή λογική. Τόσο απλά. Όλα τείνουν αυτή τη στιγμή προς τα άκρα, δεν μπορείς να εκφραστείς για παράδειγμα για κάτι θρησκευτικό, που δε σου αρέσει, ή που διαφωνείς, και να μη χαρακτηριστείς ως ‘ρατσιστής’ κ.τλ. Εδώ στη Σουηδία έχουμε πολιτικούς ηγέτες που δεν μπορούν να εκφραστούν, δεν μπορούν να εμπνεύσουν τον κόσμο, μόνο και μόνο για να λέγονται “politically correct”.

Εκτός από την προφανή επιρροή από τους Slayer, που είναι και η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό, όταν ακούω τα πρώτα δευτερόλεπτα του δίσκου, τι άλλες επιρροές έχεις να αναφέρεις για αυτόν τον δίσκο;

Μόνο Slayer! (πολλά γέλια) Κοίτα, το old school thrash, από το 1983 μέχρι το 1987 περίπου, είναι αυτό που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη μουσική, μην ξεχνάς ότι είμαι μέγας fan του είδους αλλά και της εποχής. Το μυαλό μου πήγε προς την κατεύθυνση, ότι κατά κάποιο τρόπο, θέλησα να γράψω έναν δίσκο, που ίσως έχουν ξεχάσει να γράψουν οι Slayer τα τελευταία χρόνια. Ο δίσκος είναι κάτι μεταξύ “Reign in Blood” και “Seasons in the Abyss”, αυτής δηλαδή της περιόδου, έχοντας αφομοιώσει πολλά διαφορετικά στοιχεία.

Έχεις έτοιμα κι άλλα τραγούδια για τον επόμενο δίσκο;

Έχω περίπου εννέα με δέκα τραγούδια έτοιμα ακόμα.

Πάει καιρός που είχες έρθει στην Ελλάδα για συναυλία, οπότε, πρέπει οπωσδήποτε να έρθεις ξανά!

Το θέλω πάρα πολύ αυτό, μακάρι να γίνει σύντομα!

Για πες μας αν υπάρχουν νεότερα για τους Kayser.

Ο νέος δίσκος βγαίνει στα τέλη Σεπτεμβρίου και σου υπόσχομαι ότι θα είναι ένας φοβερός δίσκος! Είναι μια φυσική συνέχεια του προηγούμενου, περισσότερο μελωδικός όμως κατά μία έννοια. Έγραψα ένα τραγούδι δεκατριών λεπτών, και πηγή της έμπνευσής μου ήταν οι Captain Beyond, οπότε το κομμάτι είναι μία heavy metal εκδοχή της Captain Beyond πλευράς μου!

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η βασική διαφορά ή διαφορές μεταξύ των Kayser και των My Regime;

Οι My Regine είναι ξεκάθαρα thrash metal, ενώ οι Kayser είναι metal. Είμαι μεγάλος fan του Jeff Hannemann, οπότε ήθελα να φτιάξω έναν old school thrash δίσκο.

Είσαι μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη, ο οποίος έχει γράψει μουσική σε πολλά διαφορετικά είδη και με διαφορετικές μπάντες, όπως οι Spiritual Beggars, Mushroom River Band, Kayser, Aeon, Band of Spice, My Regime. Έχεις δηλαδή ένα πολύ ευρύ φάσμα επιρροών και εμπνεύσεων, με αποτέλεσμα ο ακροατής να  ακούει τη δουλειά σου και βλέπει/ακούει τον Spice από διαφορετικό πρίσμα κάθε φορά, πάντα με εξαιρετικό ενδιαφέρον.

 Στο τέλος της ημέρας που λέμε, γράφω τη μουσική όπως επιθυμώ εγώ να είναι ή να ακούγεται ο εαυτός μου. Μου αρέσουν όλα τα είδη μουσικής και δε θα ήθελα να κατηγοριοποιήσω τον εαυτό μου ή να του βάλω ταμπέλες. Μιας και το αναφέρουμε, έχω ήδη σαράντα περίπου τραγούδια, από τα οποία θα επιλεγούν αρκετά για τον επόμενο δίσκο των Band of Spice! Έχω όλη την άνεση χρόνου να γράψω τραγούδια, και ειλικρινά δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποια θα είναι η μουσική κατεύθυνση του νέου μας δίσκου.

Το “Economic Dancers” ήταν ένας πολυποίκιλος δίσκος που μου άρεσε πολύ, διαφορετικός από τους προηγούμενους.

Ναι, ήταν ίσως “poppy”, μελωδικός…

Και με αρκετά στοιχεία Bruce Springsteen!

Χαχα, ναι, ακριβώς! Ο επόμενος θα είναι διαφορετικός σίγουρα, αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει. Μπορεί να είναι και με στυλ bossanova! Χαχαχα!

Μακάρι! Πόσο συχνά συναντιέσαι με τα παιδιά που παίζετε μαζί;

Χμ, αυτό εξαρτάται από το πόση ευελιξία έχουν οι υπόλοιποι λόγω δουλειάς. Συχνότερα βρίσκομαι με τον Ruben, προβάρουμε μαζί πρώτα, πριν βρεθούμε με τους υπόλοιπους. Και μετά, εφ’ όσον μιλάμε για τους Band of Spice, μπαίνει ο Anders (Linusson, κιθάρα) αλλά και ο Peter, προβάρουμε και στο τέλος μπαίνει και ο πληκτράς μας. Μου αρέσει που ο καθένας βάζει τη δική του πινελιά στα τραγούδια μας, και αυτό γίνεται σε διαφορετικά στάδια, αναλόγως πότε έρχεται το κάθε μέλος, οπότε τα τραγούδια φιλτράρονται και εμπλουτίζονται με τις ιδέες όλων μας.

Πες μας δυο λόγια για το πώς γράφεις μουσική, πώς εμπνέεσαι.

Πάντα γράφω τραγούδια, ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν βρίσκομαι. Πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη σήμερα, καθόμουν κι έπινα τον καφέ που μόλις είχα φτιάξει, και έγραψα μισό τραγούδι βασικά. Δεν ξέρω αν θα το εντάξω στο νέο Band of Spice ή στο επόμενο Kayser, αλλά έχει ενδιαφέρον. Συνήθως πάω τα παιδιά στο σχολείο ή βγάζω τον σκύλο μου για βόλτα, και σκέφτομαι, μού έρχονται ιδέες, τις δουλεύω στο μυαλό μου, και όταν επιστρέφω σπίτι, κάθομαι με τον καφέ μου και την κιθάρα μου και αρχίζω να τις δουλεύω. Καμιά φορά βλέποντας και λίγο CNN! (πολλά γέλια). Όλα αυτά τα πρωϊνά που έχει ησυχία και μπορώ να ασχοληθώ απερίσπαστος.

Μάλιστα, αρκετά ενδιαφέρον αυτό!... Παρατήρησα, πριν λίγες ημέρες, μία φωτογραφία που κοινοποίησε και ο Michael Amott και σας δείχνει μαζί, χαμογελαστούς, στο festival που έπαιξαν οι Spiritual Beggars στη γενέτειρα πόλη της μπάντας, στο Halmstad. Όπως ίσως μπορείς να φανταστείς, μόλις αναρτήθηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία, τα σχόλια από κάτω έπεφταν βροχή και μάλιστα με φρενήρεις ρυθμούς! Θα ήθελες να μας πεις δύο λόγια για αυτή σας τη συνάντηση;

Μα, αυτός δεν ήμουν εγώ, αλλά κάποιος που μου μοιάζει εκπληκτικά και είναι σωσίας μου! (πολλά γέλια) Λοιπόν, ήταν αυτό που λέμε ‘last minute call’. Ο πατέρας της συζύγου μου Sara γινόταν εκείνο το Σαββατοκύριακο 65 ετών (μένει στο Halmstad) και μας κάλεσε να περάσουμε οικογενειακώς το το Σαββατοκύριακο μαζί του και να γιορτάσουμε τα γενέθλιά του. Η Sara, λοιπόν, μας είπε: «Παίζουν απόψε στην πόλη οι Spiritual Beggars, πάμε να τους δούμε;», και έτσι μίλησα με τον Amott και πήγαμε στο live. Η υπόλοιπη μπάντα δεν ήξερε τίποτα πριν το live και έτσι τους είδαμε και μάλιστα από την πρώτη σειρά! Μετά το πέρας της συναυλίας, συνάντησα όλους τους Beggars backstage, οι οποίοι (Ludwig και Per) εξεπλάγησαν, όταν με είδαν, δεν το περίμεναν φυσικά! Με τον Ludwig ήμασταν και πολύ κοντινοί φίλοι από παλιά, αλλά είχαμε να τα πούμε πολλά χρόνια. Ήταν μια πολύ συναισθηματική σκηνή ... Η έκφραση και η έκπληξη στο πρόσωπο του Ludwig, όταν με είδε, δεν περιγράφεται, απλά ... Αισθάνθηκα όμορφα, περίεργα, ήταν σα να ήμουν ακόμα στη μπάντα. Έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια από την τελευταία φορά, και αισθάνθηκα σα να είχα παίξει εγώ στη συναυλία ... Αισθάνθηκα όμορφα που πήγα, και τους είδα … όλα καλά.

Ιδιαίτερη στιγμή αυτή και για σένα φυσικά αλλά και για τους υπόλοιπους του συγκροτήματος, ειδικά μετά από 15 χρόνια, κάτι ξεχωριστό… Κλείνοντας θα θέλαμε να μάς μιλήσεις για τους Έλληνες οπαδούς σου, οι οποίοι ανυπομονούν να σε δουν ξανά στην Αθήνα.

Μακάρι να ερχόμουν το συντομότερο εκεί και να παίζαμε μπροστά στο ελληνικό κοινό, αυτό θα ήταν φανταστικό! Πρέπει σύντομα να οργανωθεί η επόμενη συναυλία στην Ελλάδα, πάει πολύς καιρός!

Σ’ ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σου και ελπίζουμε να σε δούμε σύντομα!

Γεια μας!