Είναι ένας από τους καλύτερους μπασίστες στο χώρο του heavy metal. Είναι μέλος των Symphony X, ενός από τα ποιοτικότερα συγκροτήματα του progressive power metal. Και μόλις πρόσφατα ξεκίνησε την solo καριέρα του με τους Silent Assassins. Ο Mike Lepond, για τον οποίο ο λόγος, βρίσκεται στην αφρόκρεμα της παγκόσμιας metal μουσικής κοινότητας και κάθε του κίνηση προκαλεί το ενδιαφέρον όλων μας. Καθώς, λοιπόν, πρόσφατα επισκέφθηκε την χώρα μας για να παίξει live με τους Heathen’s Rage (την heavy metal μπάντα, με την οποία ξεκίνησε την πορεία του στα ‘80s), το Myth of Rock δεν έχασε την ευκαιρία και κουβέντιασε μαζί του. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε όσα διαμείχθηκαν μεταξύ μας. Thank you, Mike!

 

από τον Δημήτρη Ζαχαρόπουλο

 

Βρίσκεσαι σε ελληνικό έδαφος για μια συναυλία με τους Heathen’s Rage. Ποια είναι τα συναισθήματά σου;

Νιώθω καταπληκτικά. Την τελευταία φορά, που ήμουν στην Ελλάδα, ήταν το 2011 με τους Symphony X. Κάναμε ένα φοβερό show και γνωρίσαμε πολλούς σπουδαίους ανθρώπους. Όταν, λοιπόν, άκουσα ότι προσφέρθηκε στους Heathen’s Rage να παίξουν ζωντανά εδώ, ενθουσιάσθηκα και ανυπομονούσα να έρθω. Περιμένω και πάλι μία φοβερή συναυλία σήμερα!

 

Με τους Heathen’s Rage παίξατε και στην Γερμανία, στο Keep it True Festival, πριν έρθετε εδώ. Πώς ήταν εκεί η συναυλία;

Ήταν φανταστικά! Όλοι οι άνθρωποι στο Keep it True, οι διοργανωτές, ο κόσμος, που έρχεται για τα live, αγαπούν το καθαρό, αγνό και αληθινό heavy metal. Όλοι μαζεύτηκαν εκεί, είχαμε ένα πολύ μεγάλο κοινό και οι πιο πολλοί ήξεραν απ’ έξω τους στίοχυς των πιο πολλών τραγουδιών μας, ήταν απίστευτο να το βλέπεις! Όταν ένας μουσικός λαμβάνει τέτοια ενέργεια από το κοινό, τότε και αυτός παίζει καλύτερα, έχοντας ένα μοναδικό συναίσθημα. Σήμερα είναι το τελευταίο live της mini περιοδείας των Heathen’s Rage, και νομίζω ότι θα είναι το ίδιο καλά, αν όχι ακόμα καλύτερα.

 

Ας πάμε πολύ πίσω στο παρελθόν. Πώς έγινες μέλος των Heathen’s Rage;

Όλοι μένουμε στο New Jersey των Ηνωμένων Πολιτειών. Πίσω στα τέλη των ‘80s, είχα βάλει μία αγγελία στην εφημερίδα, ψάχνοντας για μία μπάντα – έτσι κάναμε παλιά (γέλια)! Απάντησαν στην αγγελία μου, κάναμε μία πρόβα μαζί και τα πήγαμε πάρα πολύ καλά, μας άρεσε το ίδιο είδος μουσικής. Η όλη φάση με τους Heathen’s Rage κράτησε τέσσερα χρόνια.

 

Ηχογράφησες κάτι με τους Heathen’s Rage;

Ναι, έπαιξα στο μοναδικό EP, που έβγαλαν οι Heathen’s Rage το 1986, που περιλάμβανε τρία τραγούδια. Αν μου έλεγες τότε ότι σήμερα θα βρισκόμουν εδώ, θα σε πέρναγα για τρελό (γέλια)!

 

Και πώς προέκυψε το σημερινό reunion των Heathen’s Rage;

Σε όλες τις περιοδείες, που έχω κάνει με τους Symphony X, όταν έδινα συνεντεύξεις σε γερμανικά ή ελληνικά περιοδικά, πάντα με ρώταγαν για τους Heathen’s Rage. Εγώ ενημέρωνα τον κόσμο ότι τα μέλη των Heathen’s Rage σταμάτησαν να παίζουν, ότι έχουν οικογένειες και παιδιά, ότι δεν υπάρχει κάποια πιθανότητα να επιστρέψουν στο προσκήνιο. Ο κιθαρίστας μας, όμως, ο Rob Warner προσεγγίστηκε από τα κατάλληλα άτομα, που του πρότειναν μία επανασύνδεση της μπάντας, ο Rob το ήθελε πολύ, έτσι αυτός τηλεφώνησε σε μένα και τον drummer, Chris Teresyn … να πώς βρεθήκαμε τώρα εδώ!

 

Υπάρχουν πλάνα για μια νέα κυκλοφορία από τους Heathen’s Rage;

Κοίτα, δεν το έχουμε συζητήσει, αλλά ύστερα από την ανταπόκριση του κόσμου στα live αυτά, πιστεύω ότι και τα υπόλοιπα μέλη θα θέλουν να φτιάξουμε κάτι. Αν με φωνάξουν, εδώ είμαι εγώ.

 

Mike, έγινες γνωστός σε όλο τον κόσμο με τους Symphony X, στους οποίους μπήκες το 2000. Αν κάποιος ακούσει τους Symphony X και μετά τους Heathen’s Rage ή το αντίστροφο, θα παραξενευτεί πολύ, καθώς οι Symphony X ανήκουν πιο πολύ στον χώρο του progressive/power και οι Heathen’s Rage στον χώρο του παραδοσιακού US metal. Σε ποιον από τους δύο αυτούς χώρους νιώθεις ότι ανήκεις πιο πολύ;

Κοίτα, μεγάλωσα αγαπώντας το heavy metal, ξέρεις, ακούγοντας μπάντες όπως οι Judas Priest, Iron Maiden, Black Sabbath. Μετά πέρασα στους Metallica, τους Anthrax κ.ά. Έτσι, η καρδιά μου ανήκει στο style, που έχουν οι Heathen’ s Rage. Αργότερα, όταν μπήκα στους Symphony X, άρχισε να μού αρέσει και αυτό το είδος μουσικής. Οι Heathen’s Rage με ταξιδεύουν πίσω στις ρίζες μου.

 

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την κυκλοφορία του τελευταίου album των Symphony X, του “Iconoclast”. Τι συνέβη στους Symphony X όλα αυτά τα χρόνια;

Τα δύο πρώτα από αυτά τα χρόνια τα περάσαμε στον δρόμο, περιοδεύοντας συνέχεια, μήνα μετά τον μήνα. Έπειτα, δώσαμε διάφορα μεμονωμένα live, και μετά φυσικά, αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω στο νέο album μας. Αυτό το καλοκαίρι, λοιπόν, θα έχετε ένα νέο δίσκο από τους Symphony X.

 

Τι πρέπει να περιμένουμε από αυτό το νέο album των Symphony X, που όπως ανακοινώθηκε θα ονομάζεται “Underworld”;

Δεν είναι τοσο heavy όσο το προηγούμενο album, πρόκειται για έναν συνδυασμό του “The Odyssey” (2002) και του “Paradise Lost” (2007). Νομίζω ότι έχει πολλά στοιχεία, τα οποία οι παλιότεροι Symphony X θα απολαύσουν. Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτόν τον δίσκο, πιστεύουμε ότι είναι ένα πολύ καλό album. Είτε αρέσει σε κάποιον πιο πολύ το παλιότερο υλικό μας είτε προτιμά πιο πολύ τα τελευταία albums, το “Underworld” θα του αρέσει οπωσδήποτε.

 

Αλήθεια, πώς μπήκες στους Symphony X;

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας των ‘90s ήμουν ένας μουσικός, που προσπαθούσε να επιβιώσει, όπως άλλωστε, όλη τότε η metal κοινότητα. Σύχναζα σε ένα συγκεκριμένο metal bar τα Σαββατοκύριακα και γνωριζόμουν καλά με όλους τους εκεί θαμώνες. Ανάμεσά τους ήταν κι ένας τύπος, που ήξερε τα μέλη των Symphony X, μια μέρα, λοιπόν, μού είπε ότι οι Symphony X ψάχνουν για μπασίστα, εκτιμώντας ο ίδιος ότι θα ήμουν ο ιδανικός για αυτή τη θέση! Εγώ απόρησα, το πρώτο πράγμα, που τον ρώτησα ήταν, «Ποιοι είναι οι Symphony X;»! Ήταν το έτος 1999 τότε. Φυσικά, συμφώνησα να με καλέσουν στο τηλέφωνο και μίλησα με τον κιθαρίστα και αρχηγό της μπάντας, τον Michael Romeo, o οποίος μού έστειλε μερικά CDs των Symphony X. Όπως καταλαβαίνεις, έπαθα πλάκα με τους μουσικούς αυτούς και το τρομερό επίπεδό τους, εντυπωσιάστικα με το πόσο σπουδαία ήταν τα τραγούδια τους! «Είναι εκπληκτική αυτή η μουσική, πώς και δεν την είχα ξανακούσει», σκέφθηκα! Συνεχίσαμε να μιλάμε τηλεφωνικά και κανονίσαμε δύο auditions. Στην πρώτη audition ήμουν πολύ νευρικός, ειλικρινά, δεν νομίζω ότι ήμουν αρκετά καλός, ωστόσο, καθώς πέρναγε η ώρα, συνειδητοποίησα ότι μπορώ πραγματικά να παίξω με αυτούς τους τύπους, η μουσική τους στην πρόβα ήταν περισσότερο εφικτό να αποδωθεί, ήταν πιο ανθρώπινη! Τελικά τα πήγα καλά, όπως και στην δεύτερη audition. H πρώτη μου συναυλία με τους Symphony X ήταν μπροστά από χίλιους ανθρώπους, στην Βραζιλία! Ήταν, όπως στην ταινία “Rock Star” (γέλια)!

 

Πέρυσι κυκλοφόρησες και το πρώτο solo album σου, υπό την επωνυμία Mike LePond’s Silent Assassins. Πώς και αποφάσισες να ξεκινήσεις τώρα την solo καριέρα σου;

Όπως παραδέχθηκα και πριν, η καρδιά μου ανήκει στο κλασικό heavy metal. Πάντα ήθελα να κάνω ένα solo album. Οι Symphony X κυκλοφορούν νέο δίσκο περίπου κάθε τέσσερα χρόνια, στο ενδιάμεσο, όταν είμαστε στο δρόμο, στo tour bus, συνθέτω τραγούδια, ξυπνάω το πρωί πριν τα άλλα παιδιά και γράφω στίχους. Όταν επομένως, τέλειωσαν οι συναυλίες για το “Iconoclast”, είχα ήδη έτοιμο όλο το album! Άρχισα στη συνέχεια, να ηχογραφώ, ο Michael Romeo ήταν πολύ καλός και μού έδωσε το προσωπικό του studio, στο σπίτι του, ώστε να γίνουν όλες οι ηχογραφήσεις. Δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό χωρίς τον Michael, o οποίος με βοήθησε με τα τύμπανα, έπαιξε όλα τα keyboards, έπαιξε κάποια lead κιθαριστικά μέρη και γενικά, συνέβαλε πάρα πολύ, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να ακούγεται τέλειο. Ακόμη, συμφώνησα με κάποιους άλλους μουσικούς να παίξουν στον δίσκο, μουσικούς από το New Jersey, ένας μάλιστα από αυτούς τραγουδά τώρα στους Heathen’s Rage, μιλάω για τον Alan Tecchio. Τον Alan τον γνώρισα το 2010, μού άρεσε πολύ η φωνή του και τον καταχώρησα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου για μελλοντική συνεργασία. Όταν ήρθε η ώρα, τον προσέγγισα, άκουσε τη μουσική και του άρεσε πολύ, ήθελε πολύ να συνεργαστεί μαζί μου σ’ αυτό. Έκανε φανταστική δουλειά, έχει την ιδανική φωνή για αυτό, που ήθελα να κάνω. Στο album αυτό συμμετέχει και ο Metal Mike Chlasciak, που ως γνωστόν, έπαιξε στην μπάντα του Rob Halford, όταν ο τελευταίος έφυγε από τους Judas Priest. Είχα μαζί μου όλους αυτούς τους αμθρώπους μαί μου, είμαστε από τον ίδιο τόπο, συνεργαστήκαμε και βγήκε κάτι, για το οποίο είμαι περήφανος.

 

Ποιο album, από όλα όσα έχεις συμμετάσχει, είναι το αγαπημένο σου και γιατί;

(γέλια) Είναι δύσκολο να πω, καθώς όλα τα album αυτά είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Τα χρόνια, που ήμουν στους Heathen’s Rage, ήμουν πολύ μικρός και διαλυθήκαμε, προτού ωριμάσουμε και μπορέσουμε να φτιάξουμε κάτι πραγματικά καταπληκτικό. Ωστόσο, μού αρέσει πάρα πολύ ό,τι έκανα με τους Heathen’s Rage. Από την άλλη, οι Symphony X είναι γνωστοί σε όλον τον κόσμο, αποτελούν ένα από τα καλύτερα progressive metal συγκροτήματα, που βγήκαν ποτέ. Τα albums, που έχουν κυκλοφορήσει είναι πάρα πολύ καλά. Όσον αφορά τους δικούς μου Silent Assassins, είναι τα δικά μου τραγούδια, χαίρομαι πολύ για το πώς βγήκαν. Επομένως, είναι δύσκολο να απαντήσω στην ερώτησή σου, όλα μού αρέσουν πολύ.