Στα πλαίσια παγκόσμιας αποκλειστικότητας το Myth of Rock έκανε προ ημερών γνωστό ότι νέος τραγουδιστής στην προσωπική μπάντα του μεγάλου Timo Tolkki είναι ο Mike Livas. Ο Timo Tolkki, κινητήριος μοχλός των Stratovarius στα κλασικά τους albums, από τους πρωτεργάτες του ευρωπαϊκού power metal, εξαιρετικά επιδραστικός ως συνθέτης και βιρτουόζος της κιθάρας, επέλεξε ως τραγουδιστή τον Mike Livas στην νέα του solo προσπάθεια! Όπως είχαμε τονίσει, πρόκειται για μία εκπληκτική διάκριση για τον Livas και για την ελληνική heavy metal σκηνή, για μία απίστευτη αναγνώριση του ταλέντου του νεαρού Έλληνα τραγουδιστή. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι με αυτή την έκφραση εμπιστοσύνης του Tolkki προς τον Livas, o τελευταίος γίνεται αυτόματα γνωστός στα πέρατα του κόσμου και όλοι οι metalheads ανά την υφήλιο θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τη φωνή του στις θρυλικές συνθέσεις των Stratovarius κλπ. δίπλα σε πολύ γνωστούς μουσικούς. Καθώς, λοιπόν, και ο Timo Tolkki επισημοποίησε τη συνεργασία του με τον Livas με ένα μικρό video, που ανέβασε στο YouTube, το Myth of Rock θέλησε να μιλήσει για όλα αυτά τα σπουδαία γεγονότα με τον ίδιο τον Mike Livas, ο οποίος δέχθηκε με χαρά να απαντήσει στις ερωτήσεις μας. Εξάλλου, τo live του Tolkki στην Ελλάδα με τον Mike στο μικρόφωνο πλησιάζει και ο ενθουσιασμός είναι τεράστιος από όλες τις πλευρές!

από τον Δημήτρη Ζαχαρόπουλο

Photo by: Antonis Mad-Tony Taniskidis

 

Γεια σου, Mike! Αρχικά θα ήθελα να σε συγχαρώ για τη συνεργασία σου με τον σπουδαίο Timo Tolkki!

Σε ευχαριστώ, Δημήτρη!

Ο Tolkki, λοιπόν, σε επέλεξε ως τραγουδιστή στην νέα του προσωπική μπάντα. Αλήθεια, πώς έγινε η όλη φάση;

Έλαβα ένα μήνυμα από τον Timo Tolkki πριν από κάποιο καιρό μέσω Facebook. Είχε ακούσει κάποια φωνητικά μου σε μία διασκευή, που είχα κάνει παλαιότερα σε Queensrÿche και μου είπε πως θα ήθελε να με ακούσει και σε Stratovarius κομμάτια. Έτσι, λοιπόν, του έστειλα κάποια δείγματα, τα οποία του άρεσαν και προχωρήσαμε στην συνεργασία.

Πώς νιώθεις που σε διάλεξε ο Tolkki μέσα από τόσους άλλους τραγουδιστές; Διότι άκουσε πολλούς πριν καταλήξει σε εσένα.

Σίγουρα είναι μεγάλη τιμή και πρόκληση για εμένα!

Η νέα αυτή solo προσπάθεια του Tolkki θα είναι μόνο για συναυλίες ή θα περιλαμβάνει και την κυκλοφορία κάποιου studio album;

Για την ώρα, το μόνο που γνωρίζω είναι πως θα κάνουμε κάποιες εμφανίσεις τώρα, το καλοκαίρι και από Σεπτέμβρη.

Σε ποιες χώρες θα παίξετε live;

Το πρώτο «σκέλος» της περιοδείας περιλαμβάνει συναυλίες σε Ελλάδα , Βουλγαρία (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα) και Ισπανία. Θα γίνουν και κάποιες άλλες ημερομηνίες μέσα στο καλοκαίρι, όπως επίσης και ένα festival στη Σλοβακία. Υπάρχουν και αρκετές προτάσεις για shows από Σεπτέμβρη, που θα ανακοινωθούν και αυτά στο προσεχές διάστημα.

Έχετε ξεκινήσει τις πρόβες;

Οι πρόβες θα γίνουν λίγες μέρες πριν το αθηναϊκό show, που είναι και ο πρώτος σταθμός.

Τι τραγούδια θα περιλαμβάνει το setlist;

Το setlist είναι βασισμένο στους παλιούς, καλούς Stratovarius! Περιλαμβανει, ωστόσο, και μερικά Revolution Renaissance κομμάτια και κομμάτια από τα solo albums του Tolkki.

Θα περιοδεύσεις σε όλο τον κόσμο και ίσως βγάλεις δίσκο (σε top επίπεδο), μαζί με τον Tolkki και ορισμένους άλλους γνωστούς μουσικούς. Ποια είναι τα συναισθήματά σου;  Έχεις καθόλου άγχος;

Χαχα! Ακόμα είναι νωρίς, για να ξέρω τι και πώς θα γίνει! Όπως σου είπα, νιώθω πως είναι μια μεγάλη πρόκληση και θα προσπαθήσω για το καλύτερο αποτέλεσμα!

Επικοινωνείς με τον Tolkki; Είστε σε επαφή;

Επικοινωνούμε όλοι (η μπάντα) για τα διαδικαστικά του tour και για κάποιες λεπτομέρειες.

Σκέφτεσαι καθόλου να μετακομίσεις στο εξωτερικό (π.χ. στη Φινλανδία), ώστε να είσαι σε καλύτερη επαφή με τον Tolkki και τους άλλους μουσικούς;

Για την ώρα δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες για το πώς θα κυλήσουν τα πράγματα, οπότε δεν μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά.

Στις 21 Απριλίου παίζετε live στην Αθήνα. Πώς νιώθεις ενόψει αυτού του live;

Ανυπομονώ!

Η συμμετοχή σου στην μπάντα του Tolkki γεμίζει με μεγάλη περηφάνεια όλη την ελληνική metal σκηνή. Πώς νιώθεις που μας κάνεις τόσο περήφανους;

Σε ευχαριστώ αρχικά για τα καλά σου λόγια! Η ελληνική σκηνή είναι πλέον καλύτερη από ποτέ και συνεχίζει να βελτιώνεται με κάθε νέα μπάντα, μουσικό, κυκλοφορία. Οφείλουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με την μουσική αυτή να είμαστε περήφανοι για την πρόοδο αυτή της ελληνικής metal σκηνής.

Είναι ο Tolkki ένας από τους metal μουσικούς, που θαυμάζεις;

Είμαι τεράστιος fan και του Tolkki και των Stratovarius.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου album και ποιο το αγαπημένο σου τραγούδι από τους Stratovarius;

To “Visions” και το “Episode” θα ελεγα! Όσο για τραγούδι, μάλλον το “Against the Wind”, αν και είναι από άλλο album (σ.σ.: από το “Fourth Dimension”)!

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου τραγουδιστές;

Μου αρέσουν πάρα πολλοί τραγουδιστές, αλλά σίγουρα ο Michael Kiske, ο Geoff Tate, o Rob Halford, o Sebastian Bach και ο Bruce Dickinson ήταν οι πρώτες μου αγάπες!

Έχεις κάνει μαθήματα φωνητικής ή είσαι αυτοδίδακτος;

Είμαι αυτοδίδακτος.

Έχεις ανεβάσει στο YouTube videos, όπου τραγουδάς διάφορα metal classics. Πώς και αποφάσισες να ανεβάσεις αυτά τα videos;

Ξεκίνησα να ανεβάζω covers, επειδή ήταν αρχικά κάτι σαν δείγμα της δουλειάς μου σε περιόδους, που δεν ήμουν σε κάποιο σχήμα με original υλικό. Αργότερα άρχισε να μου αρέσει ακόμα περισσότερο η όλη διαδικασία και το συνεχίζω μέχρι και τώρα!

Τώρα που είσαι στην μπάντα του Tolkki, θα συνεχίσεις να είσαι και στις μέχρι σήμερα μπάντες σου (π.χ. στους Fortress Under Siege, στις διάφορες tribute μπάντες κ.λπ.);

Ναι, θα συνεχίσω κανονικά! Για την ακρίβεια ετοιμάζω και ένα νέο σχήμα-μπάντα με μερικούς φίλους και εξαιρετικούς μουσικούς! Stay tuned!

Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες metal οπαδούς, ενόψει και του live στις 21 Απριλίου στην Αθήνα.

Να είστε όλοι στις 21 Απριλίου στο Piraeus Academy για ένα δυνατό live με Stratovarius classics και όχι μόνο! Ανοίγουν οι φοβεροί Elysion και οι The Silent Wedding! \m/

 

To όνομα των And Then She Came δεν λέει κάτι στον περισσότερο κόσμο, έστω κι αν το ομότιτλο ντεμπούτο τους πήρε καλές κριτικές από τα media. Νομίζουμε, όμως, ότι το γεγονός αυτό αδικεί την μπάντα, καθώς οι And Then She Came και το ταλέντο και το όραμα έχουν, ώστε να καταφέρουν μεγάλα πράγματα. Ίσως αν πούμε ότι αποτελούν το διάδοχο σχήμα των Krypteria, αρκετοί ενδέχεται να δουν τους And Then She Came με άλλο μάτι. Το Myth of Rock, στο οποίο άρεσε ιδιαίτερα το ντεμπούτο της μπάντας, είχε την τιμή να συνομιλήσει με την frontwoman Ji-In Cho (φωνητικά), η οποία είπε διάφορα ενδιαφέροντα με αφορμή τις ερωτήσεις μας.

από τον Δημήτρη Ζαχαρόπουλο

Line-Up:

Ji-In Cho - φωνητικά

Olli Singer - κιθάρες

Frank Stumvoll - μπάσο

S.C. Kuschnerus - drums

 

Δισκογραφία:

"And Then She Came" (2016)

 

Γεια σου, Ji-In! Αρχικά θα ήθελα να μας πεις πώς σχηματίσθηκαν οι And Then She Came. Οι Krypteria έχουν διαλυθεί;

Πρακτικά ποτέ δεν αποχαιρετήσαμε τον κόσμο ως Krypteria και για να είμαι ειλικρινής, δύο χρόνια πιο πριν ούτε που είχαμε καν σκεφθεί για τη δημιουργία των And Then She Came. Αφού αποφασίσαμε ομόφωνα να κάνουμε ένα διάλειμμα και να βάλουμε για ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα στην άκρη με τους Krypteria, ο Frank (Stumvoll, μπάσο) μας κάλεσε μία μέρα, για να δουλέψουμε μαζί του πάνω σε ένα από τα films, που είχε αναλάβει. Έχει ένα studio, όπου κάνει την παραγωγή σε πολλά soundtracks ταινιών. Αρχίσαμε να γράφουμε τραγούδια και με όλες αυτές τις ιδέες, που μας έρχονταν, συνειδητοποιήσαμε σιγά – σιγά ότι θα έπρεπε να βρεθούμε και πάλι μαζί σαν μπάντα. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν αυτό το αρχικό μας πλάνο, αλλά φτιάχνοντας αυτά τα τραγούδια, νιώσαμε τόσο καλά και περάσαμε πάρα πολύ όμορφα, που αποφασίσαμε να το δοκιμάσουμε.

Πώς νιώσατε μετά την κυκλοφορία του πρώτου σας album; Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σας;

Οι φιλοδοξίες μας; Πέρα από το ότι θέλουμε να κατακτήσουμε όλον τον κόσμο, όπως και κάθε άλλη μπάντα;! (γέλια) Θέλουμε να προσφέρουμε αληθινές στιγμές ενέργειας, με τις οποίες ο ακροατής θα ξεχάσει, έστω για λίγο, τα προσωπικά του θέματα. Ο καλύτερος τρόπος, για να καταλάβετε τι εννοώ, είναι να έρθετε σε μία από τις συναυλίες μας!

Τη σήμερον ημέρα είναι αλήθεια ότι κυκλοφορούν πολύ λίγα rock και metal albums, που είναι αξιόλογα. Νομίζεις ότι οι And Then She Came κάνουν τη διαφορά;

Ειλικρινά σού λέω ότι δεν είναι σκοπός μας να κάνουμε τη διαφορά. Είμαστε απλά δημιουργικοί άνθρωποι, που θέλουμε να εκφράσουμε ό,τι έχουμε μέσα μας. Και φυσικά θέλουμε ο κόσμος να βρίσκει καλά τα τραγούδια μας, όπως και εμείς. Το μόνο, ωστόσο, που μπορούμε να εγγυηθούμε είναι ότι βάζουμε όλη μας την αγάπη, όλη μας την καρδιά στην μουσική μας. Τίποτε περισσότερο, αλλά και τίποτε λιγότερο.

Πιστεύω ότι το ντεμπούτο album σας θα αρέσει και σε fans, που δεν ακούν metal, αλλά μόνο rock. Συμφωνείς;

Ναι, οπωσδήποτε. Δεν ήταν στους στόχους μας να είμαστε οι κλασικοί μεταλλάδες. Κοιτώντας πίσω προς τη διαδικασία δημιουργίας του δίσκου, βλέπω ότι νιώσαμε πολύ ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, καθώς όρια ή κανονισμοί, όσον αφορά το πώς γράφεται ένα τραγούδι. Κανείς δε μας είπε πώς να συνθέσουμε ή πώς πρέπει να ηχεί η μουσική μας. Είχαμε μπροστά μας μόνον έναν καμβά, πάνω στον οποίο μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα χρώματα, που υπάρχουν. Είχε πολύ πλάκα και ήταν μία μορφή πολυτέλειας, που την έχεις, μόνο όταν ετοιμάζεις το ντεμπούτο album σου.

Δώσε μας όλα τα στοιχεία τα σχετικά με τη διαδικασία σύνθεσης/ηχογράφησης/παραγωγής του πρώτου album σας.

Και οι τέσσερεις μας είμαστε δημιουργικά μυαλά και έτσι ο καθένας μας έβάλε πάνω στο τραπέζι όλες τις ιδέες του. Ερχόμαστε όλοι από διαφορετικά μουσικά υπόβαθρα, εν τούτοις, συμπληρώνουμε και δίνουμε έμπνευση ο ένας στον άλλον, πράγμα που είναι σημαντικό προσόν για αυτήν την μπάντα. Ξεκινήσαμε τις ηχογραφήσεις πρόπερσι και είμαστε κάτι παραπάνω από χαρούμενοι με αυτό, που τελικά βγήκε. Σχετικά με τους στίχους, υπεύθυνος είναι ο drummer μας, Kuschi.

Πώς θα περιέγραφες τη μουσική των And Then She Came;

Σε όλους όσους είναι ανοιχτοί προς τα διαφορετικά χρώματα του rock εμείς προσφέρουμε έναν πολυεπίπεδο δίσκο. Μέσα του υπάρχει το rock και το metal – ακόμη και πολλά στοιχεία από alternative, αλλά και πολλά πιασάρικα σημεία. Από απόψεως ήχου, πάντως, καταλήξαμε σε ένα αμάλγαμα ανθρώπινης απόδοσης και ηλεκτρονικών στοιχείων.

Πού θα εντόπιζες τις διαφορές μεταξύ των And Then She Came και των Krypteria;

Οι And Then She Came είναι πολύ πιο τραχείς. Το τελικό αποτέλεσμα, επίσης, στους And Then She Came έχει να κάνει με τη συνέργεια των rock οργάνων και των ψηφιακών μέσων. Εξάλλου, δεν έχουμε χορωδίες ή συμφωνικά μέρη, όπως στους Krypteria.

Πού αναφέρονται οι στίχοι σας;

Είμαστε μία ομάδα συναισθηματικών ανθρώπων, που ζουν έντονα, με την τάση να μετουσιώνουμε τις προσωπικές μας εμπειρίες σε μουσική. Εκφράζουμε πολύ την οργή και τον πόθο, αλλά θα βρεις σε μας και την απώλεια – και την περιφρόνηση και την ελπίδα. Αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια πολλά μας ώθησαν προς τα άκρα. Δεν ήταν πάντα ρόδινα τα πράγματα, αλλά εμείς παλεύουμε ο ένας για τον άλλον, για την αγάπη, για το όνειρό μας. Αυτό ακριβώς πράττουμε και δε θα αφήσουμε να μας καταστρέψει κανείς άλλος παρά μόνον ο εαυτός μας. Προφανώς, είχαμε ανάγκη να βγάλουμε πολλά από μέσα μας. Είναι σημαντικό, ακόμη, για εμάς οι στίχοι να αφορούν τους ανθρώπους όλων των επιπέδων της κοινωνίας, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να ταυτιστούν και με τη μουσική και με τους στίχους.

Στο πρώτο album σας συμμετέχουν η Alissa White-Gluz και  η Jen Majura. Δώσε μας κάποιες πληροφορίες σχετικά.

Τις ξέρουμε εδώ και δύο χρόνια, και αυτό, που αγαπώ σε αυτές, πέρα από το ότι είναι πολύ δυνατές ερμηνεύτριες, είναι ότι είναι απλοί και πάρα πολύ ευγενικοί και γλυκείς άνθρωποι. Η Alissa είναι μία εντυπωσιακή μαχήτρια πάνω στη σκηνή, αλλά όταν τη ρωτήσαμε αν θα ενδιαφερόταν να κάνω growls σε ένα σγκεκριμένο σημείο στο τραγούδι “Five Billion Lies”, δε δίστασε καθόλου να πει το «ναι». Η Jen είναι ακπληκτική σε τόσα πολλά πράγματα και λατρεύω το κιθαριστικό της solo στο “Spit It Out”. Είμαι πολύ περήφανη που έχουμε αυτές τις δύο γυναίκες ως εκπροσώπους του γυναικείου φύλου στον δίσκο μας!

Τι νιώθεις, όταν κοιτάς το εξώφυλλο του δίσκου σας; Πες μας δυό λόγια για τη συνεργασία σας με τον γραφίστα Dirk Rudolph (Rammstein, Scorpions, Die Toten Hosen κ.λπ.).

Ο Dirk Rudolph είναι ένας μαέστρος στο αντικείμενό του. Λατρεύω την καταπληκτική αίσθησή του της βαθειά όμορφης τέχνης. Κι αυτό ακριβώς έκανε με το εξώφυλλό μας: συνδύασε τη δύναμη και την υψηλή έκφραση με την λεπτή αισθητική.

Πώς και αποφασίσετε να ονομάσετε έτσι την μπάντα σας;

Δεν ήταν δικιά μου ιδέα, να είσαι σίγουρος! (γέλια) Αλλά και οι τέσσερίς μας λατρεύουμε αυτό το όνομα! Κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται και όλοι έχουν ο καθένας από μία διαφορετική ερμηνεία για το τι σημαίνει το “And Then She Came”. Όπως και στη ζωή, πάντα υπάρχουν περισσότερες πλευρές σε μία ιστορία, πάντα υπάρχουν περισσότερες αλήθειες πίσω από μία επικεφαλίδα. Όπως μπορείς να καταλάβεις, ο Frank έχει μία τελείως διαφορετική από εμένα εξήγηση του ονόματός μας!(γέλια)

Αν κάποιος ήθελε να πάρει μια γεύση από τους And Then She Came, ποιο τραγούδι σας θα του έβαζες να ακούσει;

Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση. Το ντεμπούτο album μας είναι ένας πολυποίκιλος δίσκος και ακριβώς αυτό είναι που μας αρέσει τόσο πολύ σ’ αυτό. Μάλλον θα ρώταγα πρώτα τον ενδιαφερόμενο ακροατή να μού πει σε τι διάθεση βρίσκεται.

Πώς θα περιέγραφες με μία λέξη τον ήχο των And Then She Came;

Έχουμε βαπτίσει ανεπίσημα τη μουσική μας “adrenalectrica”!

Ποια είναι τα μελλοντικά σας πλάνα;

Θα δώσουμε κάποια shows στην Ευρώπη, την Ασία και τη Νότια Αμερική. Μας ικανοποιεί ιδιαίτερα το ότι οι διάφοροι promoters συναυλιών δείχνουν να μας θέλουν, ενώ πριν ένα χρόνο δεν ήξεραν καν την ύπαρξή μας. Είμαστε τόσο χαρούμενοι που έχουμε τη δυνατότητα να παίξουμε ζωντανά για τόσους ανθρώπους, που περιμένουν πολύ να μας δούν και να μας συναντήσουν!

 

 

 

Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους του Spice, μιάς και αυτός επιστρέφει με νέα τραγούδια. Υποδεχθείτε και πάλι τον Spice, μια μεγάλη προσωπικότητα του χώρου, που ποτέ όμως δεν περιορίσθηκε από κάποια ταμπέλα, από κάποια νόρμα. Διότι μεγαλούργησε με τους Spiritual Beggars, πολλοί όμως τον αποθέωσαν ως frontman των thrashers Kayser! Μιλάμε για έναν μουσικό, με ποικίλες επιρροές, τις οποίες δε φοβάται να εκφράσει στα τραγούδια, που συνθέτει. Και συνθέτει με απίστευτη συχνότητα ο μπαγάσας! Την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, έχει ήδη κυκλοφορήσει το νέο πόνημα του Spice, υπό την σκέπη των My Regime αυτή τη φορά. Το "Dogma" album τους είναι άλλο ένα thrash metal ολοκαύτωμα, ένα υπερηχητικό album, που έκανε πάλι το Myth of Rock να ψάξει τον Spice και να μιλήσει μαζί του. Καλωσήρθατε στο καθεστώς του Spice!

από τον Αντώνη Μαντζαβίνο

Καλημέρα Spice, τι κάνεις;

Καλημέρα Ελλάδα! Μόλις έφτιαξα τον πρωϊνό μου καφέ! Είμαι λίγο κουρασμένος, αλλά OK. Έκανα πρόβες το Σάββατο με την μπάντα μου, τους My Regime, όλα καλά. Απλά παίξαμε μαζί και οι τέσσερις, δεν έχουμε κάποια συναυλία σχεδιασμένη, αλλά θα θέλαμε πολύ να παίξουμε το νέο υλικό σύντομα.

Θα ήθελα να μας πεις δύο λόγια για τη νέα σου μπάντα.

Οι My Regime δεν ήταν να γίνουν κανονική μπάντα εξ’ αρχής. Είχα δύο - τρία τραγούδια έτοιμα στο μυαλό μου, ρώτησα, λοιπόν, τον Ruben (drums), προκειμένου να τα ηχογραφήσουμε σε demo μορφή στο studio. Και μετά σκέφτηκα και του είπα «δεν κάνουμε έναν κανονικό δίσκο;!», είπε αμέσως ναι, και το αποτέλεσμα αυτού ήταν να ηχογραφήσουμε τριάντα τραγούδια! Πήρα τηλέφωνο τη Scarlet Records και τους ρώτησα αν μπορούσαμε να βγάλουμε το δίσκο. Συμφώνησαν, αμέσως, οπότε έπρεπε άμεσα να σχηματιστεί η μπάντα. Έτσι, πήρα τηλέφωνο τον παλιό μου φίλο Alexander “Saso” Sekulowski (ex - Mushroom River Band),  αν θα τον ενδιέφερε να παίξει μπάσο …

Δε νομίζω ότι το σκέφτηκε για πάρα πολύ ώρα … χαχα!

Χαχα, ναι, απάντησε «Χμμ.. Μπορώ να προσπαθήσω!» (γέλια). Έπρεπε, λοιπόν, να μάθει τα τραγούδια μέσα σε δέκα ημέρες. Ξεκινήσαμε πρόβες πολύ εντατικά, παρόλο που ο Saso είχε να παίξει μουσική εδώ και δύο χρόνια … Το άλλο μέλος, είναι η προσθήκη της τελευταίας στιγμής που λέμε, last minute call. Χρειαζόμασταν ούτως ή άλλως δεύτερο κιθαρίστα για αυτό το υλικό, οπότε ο Ruben μου είπε ότι ξέρει έναν τύπο από τον παιδικό σταθμό (!), στον οποίο ο ίδιος εργάζεται, του τηλεφώνησε, ήρθε στο studio, και όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Βοήθησε, επίσης, ότι μένει στο Växjö, πολύ κοντά από εκεί που μένουμε εμείς, οπότε και αυτό ήταν σημαντικό. Όταν ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του δίσκου, τότε ήταν που πραγματικά γίναμε κανονική μπάντα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο (σ.σ.: ο Spice αναφέρεται στο Σαββατοκύριακο 27-28 Αυγούστου) κάναμε το πρώτο «κανονικό», ας το πούμε, προβάρισμα σαν κανονική μπάντα. Άρα η μπάντα αρχικά ξεκίνησε ως solo, αφού εγώ είχα γράψει όλα τα τραγούδια και δεν υπήρχε κάποιο άλλο μέλος, αλλά σιγά - σιγά έγιναν αυτές οι προσθήκες, που προανέφερα.

Μπορείς να μας πεις κάποιες λεπτομέρειες/πληροφορίες για το όνομα της μπάντας, αλλά και για το όνομα του δίσκου;

Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται σε διάφορα “regimes” (καθεστώτα), που υπάρχουν, και στα διάφορα “dogmas” (θρησκευτικά και μη), που επιβάλλονται στις κοινωνίες.  Ήθελα να κάνω το δικό μου μουσικό «καθεστώς» (“My Regime”), μεταφορικά μιλώντας πάντα.

Τι πιστεύεις ότι χρειάζονται οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τη σημερινή εποχή, και τι πιστεύεις ότι λείπει;

Χρειάζονται κοινή λογική. Τόσο απλά. Όλα τείνουν αυτή τη στιγμή προς τα άκρα, δεν μπορείς να εκφραστείς για παράδειγμα για κάτι θρησκευτικό, που δε σου αρέσει, ή που διαφωνείς, και να μη χαρακτηριστείς ως ‘ρατσιστής’ κ.τλ. Εδώ στη Σουηδία έχουμε πολιτικούς ηγέτες που δεν μπορούν να εκφραστούν, δεν μπορούν να εμπνεύσουν τον κόσμο, μόνο και μόνο για να λέγονται “politically correct”.

Εκτός από την προφανή επιρροή από τους Slayer, που είναι και η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό, όταν ακούω τα πρώτα δευτερόλεπτα του δίσκου, τι άλλες επιρροές έχεις να αναφέρεις για αυτόν τον δίσκο;

Μόνο Slayer! (πολλά γέλια) Κοίτα, το old school thrash, από το 1983 μέχρι το 1987 περίπου, είναι αυτό που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη μουσική, μην ξεχνάς ότι είμαι μέγας fan του είδους αλλά και της εποχής. Το μυαλό μου πήγε προς την κατεύθυνση, ότι κατά κάποιο τρόπο, θέλησα να γράψω έναν δίσκο, που ίσως έχουν ξεχάσει να γράψουν οι Slayer τα τελευταία χρόνια. Ο δίσκος είναι κάτι μεταξύ “Reign in Blood” και “Seasons in the Abyss”, αυτής δηλαδή της περιόδου, έχοντας αφομοιώσει πολλά διαφορετικά στοιχεία.

Έχεις έτοιμα κι άλλα τραγούδια για τον επόμενο δίσκο;

Έχω περίπου εννέα με δέκα τραγούδια έτοιμα ακόμα.

Πάει καιρός που είχες έρθει στην Ελλάδα για συναυλία, οπότε, πρέπει οπωσδήποτε να έρθεις ξανά!

Το θέλω πάρα πολύ αυτό, μακάρι να γίνει σύντομα!

Για πες μας αν υπάρχουν νεότερα για τους Kayser.

Ο νέος δίσκος βγαίνει στα τέλη Σεπτεμβρίου και σου υπόσχομαι ότι θα είναι ένας φοβερός δίσκος! Είναι μια φυσική συνέχεια του προηγούμενου, περισσότερο μελωδικός όμως κατά μία έννοια. Έγραψα ένα τραγούδι δεκατριών λεπτών, και πηγή της έμπνευσής μου ήταν οι Captain Beyond, οπότε το κομμάτι είναι μία heavy metal εκδοχή της Captain Beyond πλευράς μου!

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η βασική διαφορά ή διαφορές μεταξύ των Kayser και των My Regime;

Οι My Regine είναι ξεκάθαρα thrash metal, ενώ οι Kayser είναι metal. Είμαι μεγάλος fan του Jeff Hannemann, οπότε ήθελα να φτιάξω έναν old school thrash δίσκο.

Είσαι μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη, ο οποίος έχει γράψει μουσική σε πολλά διαφορετικά είδη και με διαφορετικές μπάντες, όπως οι Spiritual Beggars, Mushroom River Band, Kayser, Aeon, Band of Spice, My Regime. Έχεις δηλαδή ένα πολύ ευρύ φάσμα επιρροών και εμπνεύσεων, με αποτέλεσμα ο ακροατής να  ακούει τη δουλειά σου και βλέπει/ακούει τον Spice από διαφορετικό πρίσμα κάθε φορά, πάντα με εξαιρετικό ενδιαφέρον.

 Στο τέλος της ημέρας που λέμε, γράφω τη μουσική όπως επιθυμώ εγώ να είναι ή να ακούγεται ο εαυτός μου. Μου αρέσουν όλα τα είδη μουσικής και δε θα ήθελα να κατηγοριοποιήσω τον εαυτό μου ή να του βάλω ταμπέλες. Μιας και το αναφέρουμε, έχω ήδη σαράντα περίπου τραγούδια, από τα οποία θα επιλεγούν αρκετά για τον επόμενο δίσκο των Band of Spice! Έχω όλη την άνεση χρόνου να γράψω τραγούδια, και ειλικρινά δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποια θα είναι η μουσική κατεύθυνση του νέου μας δίσκου.

Το “Economic Dancers” ήταν ένας πολυποίκιλος δίσκος που μου άρεσε πολύ, διαφορετικός από τους προηγούμενους.

Ναι, ήταν ίσως “poppy”, μελωδικός…

Και με αρκετά στοιχεία Bruce Springsteen!

Χαχα, ναι, ακριβώς! Ο επόμενος θα είναι διαφορετικός σίγουρα, αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει. Μπορεί να είναι και με στυλ bossanova! Χαχαχα!

Μακάρι! Πόσο συχνά συναντιέσαι με τα παιδιά που παίζετε μαζί;

Χμ, αυτό εξαρτάται από το πόση ευελιξία έχουν οι υπόλοιποι λόγω δουλειάς. Συχνότερα βρίσκομαι με τον Ruben, προβάρουμε μαζί πρώτα, πριν βρεθούμε με τους υπόλοιπους. Και μετά, εφ’ όσον μιλάμε για τους Band of Spice, μπαίνει ο Anders (Linusson, κιθάρα) αλλά και ο Peter, προβάρουμε και στο τέλος μπαίνει και ο πληκτράς μας. Μου αρέσει που ο καθένας βάζει τη δική του πινελιά στα τραγούδια μας, και αυτό γίνεται σε διαφορετικά στάδια, αναλόγως πότε έρχεται το κάθε μέλος, οπότε τα τραγούδια φιλτράρονται και εμπλουτίζονται με τις ιδέες όλων μας.

Πες μας δυο λόγια για το πώς γράφεις μουσική, πώς εμπνέεσαι.

Πάντα γράφω τραγούδια, ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν βρίσκομαι. Πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη σήμερα, καθόμουν κι έπινα τον καφέ που μόλις είχα φτιάξει, και έγραψα μισό τραγούδι βασικά. Δεν ξέρω αν θα το εντάξω στο νέο Band of Spice ή στο επόμενο Kayser, αλλά έχει ενδιαφέρον. Συνήθως πάω τα παιδιά στο σχολείο ή βγάζω τον σκύλο μου για βόλτα, και σκέφτομαι, μού έρχονται ιδέες, τις δουλεύω στο μυαλό μου, και όταν επιστρέφω σπίτι, κάθομαι με τον καφέ μου και την κιθάρα μου και αρχίζω να τις δουλεύω. Καμιά φορά βλέποντας και λίγο CNN! (πολλά γέλια). Όλα αυτά τα πρωϊνά που έχει ησυχία και μπορώ να ασχοληθώ απερίσπαστος.

Μάλιστα, αρκετά ενδιαφέρον αυτό!... Παρατήρησα, πριν λίγες ημέρες, μία φωτογραφία που κοινοποίησε και ο Michael Amott και σας δείχνει μαζί, χαμογελαστούς, στο festival που έπαιξαν οι Spiritual Beggars στη γενέτειρα πόλη της μπάντας, στο Halmstad. Όπως ίσως μπορείς να φανταστείς, μόλις αναρτήθηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία, τα σχόλια από κάτω έπεφταν βροχή και μάλιστα με φρενήρεις ρυθμούς! Θα ήθελες να μας πεις δύο λόγια για αυτή σας τη συνάντηση;

Μα, αυτός δεν ήμουν εγώ, αλλά κάποιος που μου μοιάζει εκπληκτικά και είναι σωσίας μου! (πολλά γέλια) Λοιπόν, ήταν αυτό που λέμε ‘last minute call’. Ο πατέρας της συζύγου μου Sara γινόταν εκείνο το Σαββατοκύριακο 65 ετών (μένει στο Halmstad) και μας κάλεσε να περάσουμε οικογενειακώς το το Σαββατοκύριακο μαζί του και να γιορτάσουμε τα γενέθλιά του. Η Sara, λοιπόν, μας είπε: «Παίζουν απόψε στην πόλη οι Spiritual Beggars, πάμε να τους δούμε;», και έτσι μίλησα με τον Amott και πήγαμε στο live. Η υπόλοιπη μπάντα δεν ήξερε τίποτα πριν το live και έτσι τους είδαμε και μάλιστα από την πρώτη σειρά! Μετά το πέρας της συναυλίας, συνάντησα όλους τους Beggars backstage, οι οποίοι (Ludwig και Per) εξεπλάγησαν, όταν με είδαν, δεν το περίμεναν φυσικά! Με τον Ludwig ήμασταν και πολύ κοντινοί φίλοι από παλιά, αλλά είχαμε να τα πούμε πολλά χρόνια. Ήταν μια πολύ συναισθηματική σκηνή ... Η έκφραση και η έκπληξη στο πρόσωπο του Ludwig, όταν με είδε, δεν περιγράφεται, απλά ... Αισθάνθηκα όμορφα, περίεργα, ήταν σα να ήμουν ακόμα στη μπάντα. Έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια από την τελευταία φορά, και αισθάνθηκα σα να είχα παίξει εγώ στη συναυλία ... Αισθάνθηκα όμορφα που πήγα, και τους είδα … όλα καλά.

Ιδιαίτερη στιγμή αυτή και για σένα φυσικά αλλά και για τους υπόλοιπους του συγκροτήματος, ειδικά μετά από 15 χρόνια, κάτι ξεχωριστό… Κλείνοντας θα θέλαμε να μάς μιλήσεις για τους Έλληνες οπαδούς σου, οι οποίοι ανυπομονούν να σε δουν ξανά στην Αθήνα.

Μακάρι να ερχόμουν το συντομότερο εκεί και να παίζαμε μπροστά στο ελληνικό κοινό, αυτό θα ήταν φανταστικό! Πρέπει σύντομα να οργανωθεί η επόμενη συναυλία στην Ελλάδα, πάει πολύς καιρός!

Σ’ ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σου και ελπίζουμε να σε δούμε σύντομα!

Γεια μας!

 

     Οι Spiritual Beggars δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Συνιστούν μία από τις σπουδαιότερες μπάντες του σημερινού ‘70s heavy rock ήχου, με μία σειρά από εκπληκτικά albums, που τους έκαναν αγαπητούς σε όλους τους φίλους του vintage σκληρού ήχου. Είναι το group, όπου ο μεγάλος Michael Ammot εκφράζει την πιο μελωδική του πλευρά, μια παρέα παλιοροκάδων, που συχνά βρίσκεται, για να ξεδώσει και να επισκεφθεί ξανά τις μουσικές της ρίζες. Κάπως έτσι προκύπτουν κορυφαία albums όμως, και τώρα στη διάθεσή μας βρίσκεται το μεθυστικό “Sunrise to Sundown” album. Το Myth of Rock εκθείασε τον νέο δίσκο των Spiritual Beggars και έσπευσε να μιλήσει με τον drummer της μπάντας, Ludwig Witt. H κουβέντα ήταν εξαιρετική και μας την παραθέτει ο Αντώνης Μαντζαβίνος!

Καλησπέρα Ludwig! Χαίρομαι που είσαι μαζί μας για τη συνέντευξη και σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου, έχω πολύ καιρό να σε δω, και να σε ακούσω φυσικά, από την προηγούμενη φορά που ήρθες στην Ελλάδα με τους Grand Magus αλλά και με τους Spiritual Beggars.

«Καλησπέρα από το Halmstad! Μόλις τελειώσαμε τις πρόβες για την περιοδεία των Spiritual Beggars από βδομάδα (σ.σ.: η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε τα τέλη Μαρτίου), ξεκινάμε να παίζουμε και έτσι δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο αυτές τις μέρες, αλλά χαίρομαι που μιλάω με Ελλάδα! Προβάρουμε και αύριο απόγευμα, και μετά full throttle για την περιοδεία μας, και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Δεν έχουμε κλείσει ακόμα ημερομηνία για Ελλάδα, αλλά ελπίζω και ανυπομονώ ότι αυτό θα γίνει και θα ανακοινωθεί σύντομα»

Ας ξεκινήσουμε με τα πιο φρέσκα νέα: νέος δίσκος Spiritual Beggars. Θα θέλαμε να μας δώσεις μερικές πληροφορίες για την ηχογράφησή του. Πώς δημιουργήθηκε το “Sunrise to Sundown

« Όλα τα albums μας ξεκινούν από μένα και τον Michael (Amott), που τζαμάρουμε, συνθέτουμε, παίζουμε μαζί και γράφουμε σχεδόν τα πάντα, όλες τις ιδέες που έχουμε. Μετά ο Michael κάνει ένα fine tuning μόνος του και τα ξαναδουλεύουμε μαζί. Αυτή τη φορά όμως, εγώ έγραψα μόνος μου δύο νέα τραγούδια για το δίσκο, και επίσης έκατσα μόνος μου και τα έγραψα, παίζοντας κιθάρα αλλά και drums στο προβάδικό μας - επίσης έγραψα και στίχους, οπότε αυτό είναι ένα πολύ ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του δίσκου. Βοηθάει και το γεγονός ότι εγώ, ο Michael και ο Apollo (Papathanasio, φωνητικά) μένουμε πάρα πολύ κοντά, σε απόσταση με τα πόδια, οπότε έχουμε την ευκαιρία να δουλεύουμε αρκετά μαζί. O Sharlee (D’ Angelo, μπάσο) μένει στο Göteborg και ο Per (Wiberg, πλήκτρα) στη Στοκχόλμη, κάτι που δεν βοηθάει στο να βρισκόμαστε και οι πέντε, αλλά θα έλεγα ότι το καταφέρνουμε σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό»

Έχω παρατηρήσει (από την προηγούμενη φορά που βρεθήκαμε στην Αθήνα) ότι έχεις tattoo στα δάκτυλα των χεριών σου την λέξη “Hard Road” που είναι και τραγούδι του νέου δίσκου. Να υποθέσω ότι είναι ένα από τα 2 κομμάτια που έγραψες; Θέλεις να μας πεις μερικές λεπτομέρειες;

«Όταν έκανα το tattoo αυτό, δεν ήθελα να κάνω κάτι που να είναι και πάρα πολύ συνηθισμένο. Δανείστηκα, ας το πούμε έτσι, τις λέξεις από το δίσκο των John Mayall & the Bluesbreakers “Hard Road”, που μου αρέσει πολύ και έτσι προέκυψε. Τώρα για το τραγούδι που έγραψα εγώ, για μένα έχει να κάνει με το να επιστρέφω σπίτι, έχοντας λείψει για μεγάλο διάστημα, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις, όταν προσπαθείς να αντιμετωπίσεις διάφορους εθισμούς ενδεχομένως ή να αντιμετωπίσεις τους δαίμονές σου»

Προσωπικά ο νέος δίσκος μου αρέσει πολύ, έχει την ταυτότητα και τα στοιχεία της μπάντας και του κάθε μέλους ξεχωριστά και φυσικά, το πώς ο καθένας από σας συμβάλλει σε αυτό με το δικό του ξεχωριστό τρόπο. Θα ήθελες να μας πεις, για πιους λόγους αυτός ο δίσκος είναι ξεχωριστός για σένα;

«Είναι ξεχωριστός κατ αρχάς για το γεγονός ότι έγραψα δύο τραγούδια - πέρα από το προαναφερθέν “Hard Road”, και το “Southern Star”, το οποίο έγραψα για ένα φίλο μου από τη νότια Σουηδία που «έφυγε» πρόσφατα. Είναι πολύ προσωπικό τραγούδι και πολύ συναισθηματικός δίσκος αυτός γενικότερα, καθώς ήταν ένας πάρα πολύ κοντινός μου φίλος, που έπαιζε μπάσο σε μια τοπική μπάντα και ο χαμός του είναι μεγάλη απώλεια για μένα, οπότε και μόνο αυτό το γεγονός κάνει το δίσκο αρκετά ξεχωριστό»

Οι Spiritual Beggars έχουν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στη γενικότερη heavy rock σκηνή, η οποία εδώ και κάποια χρόνια ανθεί. Πώς βλέπεις την εξέλιξη της μπάντας όλα αυτά τα χρόνια και μέσα στο γενικότερο heavy rock μουσικό στερέωμα;

«Θεωρώ ότι πάντα παίζαμε τη μουσική που μας άρεσε και δεν κοιτούσαμε, τι είναι π.χ. της μόδας, ή τι θα μας κάνει πιο cool, πιο γνωστούς κτλ. Όταν είχαμε ξεκινήσει τα πρώτα δύο χρόνια, πολύς κόσμος δεν είχε ακόμα αντιληφθεί τι παίζαμε, πολλοί αναρωτιούνταν τι ακριβώς ήταν αυτό, και μετά στο τέλος των ‘90s όλο αυτό είχε ήδη φουντώσει αρκετά. Τότε δεν ήμασταν, όπως είναι τώρα οι Blues Pills για παράδειγμα, και ίσως δεν είχαμε την ανταπόκριση ή αναγνώριση που ενδεχομένως θα θέλαμε. Αλλά πάντα παίζαμε τη μουσική που πραγματικά γουστάραμε και θεωρώ ότι ο κόσμος το αναγνωρίζει αυτό. Ποτέ δε σκεφτήκαμε αρνητικά και πάντα κοιτούσαμε μπροστά»

Ποια είναι η πιο παλιά, η πρώτη ανάμνηση που έχεις από τη μπάντα;

«Δύσκολη ερώτηση… Νομίζω ότι η πρώτη φορά που συνάντησα τον Michael ήταν στο festival Roskilde, στη Δανία, το 1992. Εκείνος ήταν εκεί ως οπαδός που πήγε να παρακολουθήσει το festival, με έναν φίλο δικό μου από το Halmstad, είχαν πάει μαζί. Εγώ είχα μόλις γυρίσει από το Los Angeles, όπου είχα πάει, για να σπουδάσω drums για ένα χρόνο σε ένα μουσικό σχολείο (PIT), και βρεθήκαμε, λοιπόν, στον ίδιο χώρο. Ο κοινός μας φίλος μας σύστησε και μου είπε ότι ο Michael έψαχνε για drummer, για να φτιάξει νέα μπάντα, οπότε, έτσι, ξεκινήσαμε να μιλάμε. Και τότε φυσικά, δεν υπήρχε internet, δεν υπήρχαν κινητά και διάφορα applications (γέλια)! Αμέσως καταλάβαμε ότι έχουμε κοινά μουσικά ενδιαφέροντα και ανταλλάξαμε τηλέφωνα, ώστε να είμαστε σε επαφή. Εγώ τότε έμενα στο Malme και ο Michael στο Halmstad. Έπαιζα με αυτόν τον κοινό μας φίλο (ήταν κιθαρίστας) σε μία cover band, διασκευάζοντας τραγούδια του Lenny Kravitz, των Whitesnake κ.ά. σε διάφορα μαγαζιά, όπως το Powerhouse … Ωραίες εποχές, φίλε μου … Και ξεκίνησα να είμαι στους Beggars …»

Δράττοντας της ευκαιρίας για το παρελθόν, μιας και μιλάμε γι’ αυτό, η αγαπημένη μου φωτογραφία της μπάντας, είναι αυτή που βρίσκεται στο εσώφυλλο του “Mantra III” album, όπου βρίσκεστε οι τρεις σας στο δάσος, μια πολύ χαρακτηριστική φωτογραφία της εποχής. Έχετε συζητήσει ποτέ κάποιο reunion είτε με τον Spice είτε με τον JB; Θα θέλατε να το κάνετε αυτό κάποια στιγμή;

«Χαχα, είναι πολύ ωραία φωτογραφία και θυμάμαι τη στιγμή της φωτογράφισης! Βασικά, δε νομίζω ότι τώρα τρέχει λόγος να κάνουμε οποιοδήποτε reunion. Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι με τον Apollo, κάνει φανταστική δουλειά μαζί μας, και δε νομίζω ότι θα θέλαμε τώρα να μπούμε σε μια τέτοια διαδικασία. Και να σου πω και κάτι … κάποια στιγμή που ήμασταν στη Γαλλία για ένα festival, έπαιζαν τότε και οι Grand Magus εκεί, και ο JB ανέβηκε στη σκηνή για να πει 2-3 τραγούδια μαζί μας, ήταν μια πολύ ωραία στιγμή. Θα μού πεις, και οι Arch Enemy έκαναν κάτι παρόμοιο με τους Black Earth. Αλλά όχι, δεν είναι στο μυαλό μας αυτό»

Θα θέλαμε να μας πεις ορισμένα ξεχωριστά και αγαπημένα για σένα τραγούδια των Spiritual Beggars.

«Δύσκολη ερώτηση, αλλά και καλή ερώτηση …! Λοιπόν, μού αρέσει το “Left Brain Ambassadors”, όταν το παίζαμε με το Spice ήταν τόσο ωραίο! Αλλά και το “Lunatic Fringe” από το “On Fire” album, το οποίο έχει τρία διαφορετικά μέρη, και είναι τόσο διαφορετικό και ξεχωριστό, με πολύ ωραία bluesy χροιά»

Αν είχες να διαλέξεις 2-3 ιδιαίτερες συναυλίες που έχεις συμμετάσχει με τους Spiritual Beggars, ποιες θα ήταν αυτές και γιατί;

«Κι άλλη δύσκολη ερώτηση … Πολύ παλιά, αυτή που διαφέρει, είναι η πρώτη μας με τον Per στα πλήκτρα, νομίζω στην Αγγλία, σε μία pub με το όνομα “Bullet Gig”, αυτή θυμάμαι πάρα πολύ χαρακτηριστικά. Τότε, ταξιδεύαμε την ίδια μέρα και υπήρχε πολύ αλκοόλ στο αεροπλάνο, πίναμε άφθονο gin tonic και περνάγαμε πολύ ωραία! Η συναυλία αυτή ήταν στο Λονδίνο τελικά. Αλλά και στην Ιαπωνία, συμμετέχοντας σε συναυλίες στο Loud Park, είναι κάτι το ξεχωριστό»

Και ποια από τις τέσσερις συναυλίες στην Ελλάδα σού άρεσε πιο πολύ;

Οι δύο πρώτες σίγουρα! Και ιδίως η πρώτη με τον Spice, καθώς όλοι μας, και το κοινό και το συγκρότημα είχαμε πολύ ενέργεια και τα δώσαμε όλα! Αλλά και η δεύτερη με τον JB. Επίσης, και η πρώτη που παίξαμε με τον Apollo, ήταν και η πρώτη που παίξαμε ποτέ μαζί του, ξεχωριστή και αυτή!

Έχεις επίσης συμμετάσχει στους Firebird, στους Shining αλλά και στους Grand Magus. Θα ήθελες να μας πεις δυο λόγια για τις μπάντες αυτές;

«Με τον Bill Steer (Carcass, Firebird, κλπ) μιλάμε συχνά και τον συναντώ, όταν είμαι στο δρόμο, αλλά δεν υπάρχει κάτι στα σκαριά και δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά με την μπάντα. Στον πρώτο δίσκο των Firebird (σ.σ.: ομώνυμος) το μίγμα ήταν ιδιαίτερο: μπασίστας των Cathedral, drummer των Beggars και κιθαρίστας των Carcass, wow! Αγαπημένο μου album είναι τo δεύτερο (“Deluxe”) αλλά φυσικά, και το πρώτο. Πάντα με αυτήν την μπάντα δυσκολευόμασταν με το promotion, και με όλα, ποτέ δεν ήταν στρωμένα τα πάντα με κόκκινο χαλί. Δεν ξέρω γιατί … Με τους Shining, υπάρχει η εξής «συγκυρία»: η τότε κοπέλα μου ήταν φίλη με τον Niklas Kvarforth, αρχηγό της μπάντας, και έγινα κι εγώ πολύ καλός φίλος του. Του άρεσε το drumming μου στους Beggars, και με ρώτησε: «Θέλεις να παίξεις drums στην μπάντα μου;». Τότε, να σου πω την αλήθεια, δεν ήξερα καν τη μπάντα, χαχαχα! Και δεν μπορώ να πω ότι είμαι fan του είδους που παίζουν. Ήταν δύσκολο στην αρχή, όταν μου έδωσε τα κομμάτια που έπρεπε να μάθω να παίζω, ήταν πραγματικά αστείο για μένα, που δεν είχα επαφή με το είδος αυτό! Και επιπρόσθετα, μόλις είχε αποχωρήσει ο Hellhammer! Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, είχα πάρα πολύ δύσκολο έργο! Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι είχε διαφορετικό τελείως παίξιμο από μένα! Αλλά είμαι περήφανος για ό,τι έκανα με τους Shining. Με τους Grand Magus ήταν πολύ εύκολο, βασικά. Αφού έφυγε από τους Beggars, πάντα κρατούσαμε επαφή και μιλάγαμε. Τότε, ήμουν σε περιοδεία με τους Shining και μου ζήτησε να παίξω drums μαζί τους, γιατί ο Sebastian είχε αρρωστήσει και δεν μπορούσε. Αλλά κι εγώ μετά από την περιοδεία με τους Shining, έβγαινα σε περιοδεία καπάκι με τους Beggars. Συνέβη τότε το tsunami, η περιοδεία ακυρώθηκε, αλλά μετά, όταν ο Sebastian (Sippola, τύμπανα) αποχώρησε, μιλήσαμε ξανά και εντάχθηκα στην μπάντα. Ήμουν fan τους πολύ πριν αναμειχθώ και παίξω, και μάλιστα ο αγαπημένος μου δίσκος μάλλον είναι το “Iron Will”!»

Θα ήθελες να μας πεις τους αγαπημένους σου drummers;

«Πάλι δύσκολη ερώτηση! Μάλλον θα έλεγα τον Phil Rudd, την πρώτη εποχή με τον Bon Scott, με το απλό μεστό του παίξιμο! Τα απλά είναι και αυτά που μου αρέσουν πιο πολύ, να ξέρεις! Φυσικά οι Ian Paice, Carmine και Vinnie Appice, Brian Downey είναι μερικοί άλλοι!»

Ακούς καθόλου νέα συγκροτήματα, νέους δίσκους που βγαίνουν στην κυκλοφορία;

«Δεν ακούω πολύ νέο υλικό, αλλά θέλω να πω ότι μου αρέσουν πολύ οι δύο τελευταίοι δίσκοι των Europe! Δεν ήμουν ποτέ οπαδός τους, μέχρι που έφτασαν αυτοί οι δίσκοι, οι οποίοι είναι φανταστικοί!»

Κάποιο μήνυμα για τους Έλληνες οπαδούς σας;

«Ανυπομονούμε να έρθουμε και να παίξουμε παλιό αλλά και νέο υλικό σύντομα! Cheers! Ευχαριστούμε για την υποστήριξη και ελπίζω να σας αρέσει ο νέος δίσκος! Θα τα πούμε και με τους Beggars και με τους Grand Magus

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου και ελπίζω να τα πούμε πολύ σύντομα!